Waarom je huis vol mooie dingen staat, maar toch niet klopt
Bijna iedereen die zijn huis opnieuw inricht, doet hetzelfde: ze gaan op zoek naar mooie dingen. Een bank die goed zit, een vaas die opvalt, een verflint die net dat tikkeltje warmer is. Stuk voor stuk goede keuzes. En toch is het eindresultaat bij veel mensen een huis dat wel oké is, maar nooit helemaal klopt.
De reden daarvoor is bijna nooit smaak. Het is een verwarring tussen twee dingen die op elkaar lijken, maar niet hetzelfde zijn.
Iets mooi vinden is denken dat het bij je huis past. Iets kiezen is weten waarom het bij je huis past.
Op het eerste zicht een subtiel verschil. Maar wel fundamenteel.
Als je een stuk kiest omdat je het mooi vindt, stopt je denkwerk daar.
Het object staat op zichzelf. Als je een stuk kiest omdat je weet waarom het werkt, denk je automatisch verder: welke kleur heeft de muur erachter, hoe valt het licht er 's avonds op, wat staat ernaast, en vooral: wat moet je daarom juist niet meer kopen.
Dat laatste is het deel dat de meeste mensen overslaan.
Een huis dat niet klopt, is bijna nooit een huis vol lelijke dingen. Het is een huis vol dingen die apart perfect verdedigbaar zijn, maar samen niets met elkaar te maken hebben.
Een trendy krukje hier, een cadeau dat je toch een plekje gaf daar, een impulsaankoop uit de solden die "wel ergens zou passen". Elk stuk op zich prima. Het geheel rammelt.
Een paar dingen die helpen om die verwarring te doorbreken:
Koop nooit iets voor "een lege hoek". Een lege hoek is geen reden, het is een excuus. Vraag jezelf af wat die hoek concreet moet doen, en zoek daar iets voor.
Kijk niet naar wat een object is, maar naar wat de ruimte eromheen doet. Dezelfde stoel oogt compleet anders tegen een witte muur dan tegen een donkere.
Als je een stuk moeilijk kan uitleggen aan iemand anders, waarom het daar staat, staat het er waarschijnlijk om de verkeerde reden.
Laat vaker iets staan in de winkel. Het feit dat iets mooi is, is nooit genoeg reden om het mee te nemen.
Het klinkt bijna te simpel om waar te zijn, maar het is wel het verschil tussen een huis waar je doorheen loopt en niet goed weet waarom het niet afraakt, en een huis waar alles vanzelfsprekend aanvoelt. Niet omdat er duurdere spullen staan, maar omdat elk stuk er is om een reden die je zelf kan uitleggen.
Smaak is niet het probleem. De meeste mensen hebben prima smaak. Het probleem is dat ze nooit de vraag stellen die daarna komt.
Opmerkingen